وض

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

وض . [ وَض ض ] (ع اِمص ) اضطرار و پریشانی خاطر. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).