وضح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وضح . [ وَ ض َ ] (ع اِ) روشنی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ سپیدی . ◄ سپیدی بامداد. ◄ سپیدی پیشانی اسب که آن را غره نامند. (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ سپیدی دست و پای اسب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ پیسی اندام . ◄ پیری . ◄ سپیدی موی . ◄ میانه ٔ راه و گشادگی آن . ◄ شیر. ◄ درم درست و سره . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد): درهم وضح ؛ درمی نیکو روشن . (مهذب الاسماء). ◄ پیرایه از سیم . (از مهذب الاسماء). ج، اوضاح . (منتهی الارب ) (آنندراج ). پیرایه . (مهذب الاسماء) (از اقرب الموارد). ◄ پای برنجن . خلخال . ◄ گیاه ریزه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ بهق سپید. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). برص .(لسان العرب ). ◄ ماه . (اقرب الموارد).
وضح . [ وَض َ / وَ ] (ع مص ) پیدا کردن شتر ماده شیر را و پستان پر کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء): وضح الابل باللبن وضحاً؛ المعت . (اقرب الموارد). ◄ (اِمص ) آشکاری کار: من این بدا وضحک . (ناظم الاطباء).