وضن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وضن . [ وَ ] (ع مص ) دوتا کردن بعض چیزی را بر بعض . (منتهی الارب ). دوچند گردانیدن . (منتهی الارب ). ◄ بر یکدیگر نهادن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ نوار بافتن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ به جواهر مرصع کردن چیزی . (ترجمان علامه ٔ جرجانی ترتیب عادل بن علی ) (تاج المصادر بیهقی ) (آنندراج ).
وضن . [ وُ ض ُ ] (ع اِ) ج ِ وضین . (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به وضین شود.