وضین

وضین . [ وَ ] (ع ص ) هر چیزی برهم چیده و دوتاکرده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ (اِ) نوار و تنگ هودج پهن که از دوال یا موی بافند، یا آن جز از چرم نباشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ج، وُضُن . (منتهی الارب ). ◄ تنگ پالان شتر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).

وضین . [ وَ ] (اِخ ) ابن عطاء، مکنی به ابوکنانه . رجوع به ابوکنانة وضین و رجوع به عیون الاخبار ج ١ ص ١٣٦ شود.