وعث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وعث . [ وَ ] (ع ص، اِ) جای نرم و بی ریگ که پای در آن فرورود. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ راه که به آسانی نتوان رفتن در وی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). وَعِث به همین معنی است . (منتهی الارب ). ◄ استخوان شکسته ٔ گران سنگ . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ (اِمص ) لاغری . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ◄ (مص ) دشوارگذار گردیدن راه . (منتهی الارب ). ◄ شکسته گردیدن دست . (ناظم الاطباء).
وعث . [ وَ ع َ ] (ع مص )شکسته گردیدن دست . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ دشوارگذار گردیدن راه . (اقرب الموارد).
وعث . [ وُ ع ُ ] (ع اِ) ج ِ وَعث . رجوع به وَعث شود.