وعد و وعید
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وعد و وعید. [ وَ دُ وَ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) انذار و ترسانیدن کسی را از کردار و اعمال وی و نوید خیر و شر. (ناظم الاطباء) : ز توحید و قرآن و وعد و وعید ز تأیید و از رسمهای جدید. فردوسی . شب و روز در کار وعد و وعید مه و هفته هر روز نوروز و عید. ظهوری (از آنندراج ).