وعق

وعق . [ وَ ] (ع ص ) (رجل ...) مرد بدخوی زشت سیرت تنگدل و بی آرام . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ (مص ) آواز شنیده شدن از شکم اسب هنگام رفتن . (از اقرب الموارد): وعق الفرس وعقاً؛ سمع من بطنه صوت اذا مشی . (اقرب الموارد). ◄ شتابی کردن . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).

وعق . [ وَ ع ِ ] (ع ص ) (رجل ...) مرد بدخوی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد).