وفا کیش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وفا کیش . [ وَ ] (ص مرکب ) آنکه همواره شرائط وفا به جای آورد. باوفا.وفادار : از خودسری و خودرایی کار آلتوم وفاکیش اوفاد وفاق به نفاق و شقاق مبدل گشت . (عالم آرای عباسی چ امیرکبیر ج ١ ص ٢٢٨ از فرهنگ فارسی معین ).