وقبه

(وَ بَ یا بِ) [ ع. وقبه ] (اِ.) ۱- مغاکی در کوه به اندازه یک قامت که آب در آن گرد آید. ۲- روزنی بزرگ که پرتو آفتاب از آن آید. ۳- یکی از اجزای دوات قلمدان.