ولی
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(وَ یُ) [ ع. ] (ص.) ۱- دوست، یار. ۲- نگهبان. ۳- کسی که عهده دار انجام کارهای کس دیگر باشد.
(وَ) [ ع. ] (حر رب.) استثناء را رساند: اما، ولیکن.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(وَ یُ) [ ع. ] (ص.) ۱- دوست، یار. ۲- نگهبان. ۳- کسی که عهده دار انجام کارهای کس دیگر باشد.
(وَ) [ ع. ] (حر رب.) استثناء را رساند: اما، ولیکن.