واژه جو

ونه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ونه . [ وَ ن َ / ن ِ ] (اِ) ونج . قسمی ساز از ذوی الاوتار، یا قسمی سنج یا عود یا مزمر. (فیروزآبادی ). رجوع به ونج شود.

ونه . [ وَ ن َ ] (اِخ ) قریه ای از نسف، و منسوب به آن را ونجی گویند. (معجم البلدان ).

معنی ونه | واژه جو