وهاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وهاب . [ وَهَْ ها ] (ع ص ) بخشنده . (مهذب الاسماء). نیک بخشنده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). بسیار بخشنده . (غیاث ) : تویی وهاب مال و جز تو واهب تویی فعال جود و جز تو فاعل . منوچهری .
وهاب . [ وَهَْ ها ] (اِخ ) نامی از نامهای خدای تعالی : تا مآب و مصیر و ملجاء خلق نبود جز به خالق وهاب . سوزنی . داری هبت از ایزد وهاب سه نعمت عیش هنی و طبع سخی و کف واهب . سوزنی .