واژه جو

وهت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

وهت . [ وَ ] (ع مص ) افشردن چیزی را، یا سخت فشردن به دیوار و جز آن . ◄ تنک کردن و کوفتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ (اِ) ج ِ وهتة. (اقرب الموارد). رجوع به وهتة شود.

معنی وهت | واژه جو