واژه جو

وهد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

وهد. [ وَ ] (ع اِ) وهدة. زمین پست و هموار. زمین نشیب . (مهذب الاسماء). ج، وِهاد، وِهدان . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ مغاک در زمین . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ ج ِ وهدة.

معنی وهد | واژه جو