وهّاب

رَبِّکَ الْعَزیزِ الْوَهّابِ «وهّاب» از مادّه «هِبَة» صیغه مبالغه و به معناى بسیار بخشنده است، اشاره به این که: نبوت تنها یک موهبت نیست، بلکه موهبتهاى متعددى است که دست به دست هم مى دهد، تا کسى بتواند عهده دار آن منصب گردد، موهبت علم، تقوا، عصمت، شجاعت و شهامت.(8)