وهین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وهین . [ وَ ] (ع ص، اِ) آنکه در پاس و همراه مزدوران باشد تا بر کار برانگیزد آنها را. (آنندراج ) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). مردی که با کارگر اجیر درکار همراه باشد و کارگر را به کار وادارد. (تاج العروس ). آنکه مردمان را بر کار دارد. (مهذب الاسماء).