وکت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وکت . [ وُ ک َ ] (ع اِ) ج ِ وُکتة، و آن جای آتش جستن از آتش زنه است . (از اقرب الموارد). رجوع به وکتة شود.
وکت . [ وَ] (ع اِ) چیز اندک . ◄ (مص ) نشان کردن . ◄ پر کردن . ◄ گام نزدیک نهادن در رفتار. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد).