وگر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وگر. [ وَ گ َ ] (حرف ربط مرکب ) (از: و + گر) مخفف و اگر : وگر بر سر آید ده وپنج روز تو گردی شهنشاه گیتی فروز. فردوسی . منکران را هم از این می دو سه ساغر بچشان وگر ایشان نستانند روانی به من آر. حافظ (دیوان چ قزوینی ص ١٦٨).