ویله کنان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ویله کنان . [ وَ / وِ ل َ / ل ِ ک ُ ] (نف مرکب، ق مرکب ) صفت بیان حالت از ویله کردن . نعره زنان . فریادکنان . ◄ ناله کنان : در او مرغ و نخجیر گشته گروه برفتند ویله کنان سوی کوه . فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ویله کنان . [ وَ / وِ ل َ / ل ِ ک ُ ] (نف مرکب، ق مرکب ) صفت بیان حالت از ویله کردن . نعره زنان . فریادکنان . ◄ ناله کنان : در او مرغ و نخجیر گشته گروه برفتند ویله کنان سوی کوه . فردوسی .