پاافشار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاافشار. [ اَ ] (اِ مرکب ) دو تخته ٔ کوچک باشد بمقدار نعلین که بافندگان پای بر زبرآن نهند و چون یک پای بیفشارند نیمی از رشته ها که می بافند فرود آید و چون پای دیگر بیفشارند نیمی دیگر.و آنرا پای اوژاره و لوح پای نیز گویند : نیست بافنده او به دست افزار نه به ماکونورد و پاافشار. آذری . ◄ جای پا در پیانو و چرخ خیاطی و غیره .