پاانداز

پاانداز. [ اَ ] (ن مف مرکب، اِ مرکب ) فرشی که در سوی دَرِ ورود اطاق افکنند. ◄ آنچه در پای عروس یا داماد ریزند از زر یا جامه ها و جز آن . ◄ آنچه در گاه ورود عروس بخانه ٔ شوی در بیرون خانه از اسب و ملک پیش کشند. ◄ (نف مرکب ) قواد. زنی که بساط طرب و عیش و نوش آماده کند مردان و زنان ِ کامجوی را.