پابرجا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پابرجا. [ ب َ ] (ص مرکب ) ثابت . ثابت قدم . راسخ . پایدار. استوار : چرا چو لاله ٔ نشکفته سرفکنده نه ای که آسمان ز سرافکندگیست پابرجا. خاقانی . دل چو پرگار به هر سو دورانی میکرد وندر آن دایره سرگشته ٔ پابرجا بود. حافظ. ◄ دائم . همیشه .