پابست

پابست . [ ب َ ] (ن مف مرکب ) پای بند. مقیّد. دل بسته . دلباخته : شیخی بزنی فاحشه گفتا مستی پیوسته بدام دیگری پابستی . خیام . ♦ پابست اَمری بودن ؛ بدان تعلق خاطر و دلبستگی داشتن . ♦ پابست کسی بودن (شدن ) ؛ دلباخته یا دلبسته ٔ کسی بودن یا شدن . ◄ (اِ مرکب ) بنیاد عمارت . (غیاث اللغات ). پای بست . ◄ محکم . (غیاث اللغات ).