پاتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاتن . [ ت َ ] (فرانسوی، اِ) کفشی که در گل پوشند. ◄ تخت کفشی از چوب یا فلز که زیر آن تیغه ای آهنین از طول هست و آنرا برای لغزیدن و سُریدن روی یخ بزیر کفش بندند و این کار نوعی ورزش زمستانی است .
پاتن . [ ت َ ] (اِخ ) گی . طبیب فرانسوی متولد بناحیت اوآز او بحسن قریحه و ذوق سلیم معروف و نامه های شیرین و دلپسند فکاهی او مشهور است .
پاتن . [ ت َ ] (اِخ ) هانری . عالم لاطینی فرانسوی مؤلف آثار عمده در باب تراژدی های یونان و شعر لاطینی . مولد ١٧٩٣م . مطابق با ١٢٠٨ هَ . ق . وفات بسال ١٨٧٦م . مطابق با١٢٩٣ هَ . ق .