پاته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاته . [ ت ِ ] (اِخ ) کرسی بلوک لواره از ناحیه ٔ اُرلئان دارای ١٣٩١ تن سکنه . ژاندارک در این جا انگلیسیان را بسال ١٤٢٩م . (٨٣٣ هَ . ق .) منهزم کرد. و سپاهیان لوار نیز از آلمانیان بسال ١٨٧٠م . (١٢٨٧ هَ . ق .) به همانجا شکسته شدند.
پاته . [ ت ِ ] (اِخ ) ژان باپتیست . نقاش فرانسوی . مولد بسال ١٦٩٥م . مطابق با ١١٠٧ هَ . ق . در والانسی یِن و وفات در سنه ٔ ١٧٣٦م . مطابق با ١١٤٩ هَ . ق .