پادو

پادو. [ دَ / دُو ] (اِ مرکب، نف مرکب ) پاکار. ◄ خدمتکارگونه و فرمانبر. وردست ِ شاطرِ نانوائی . ◄ در اصطلاح حمّامیان آنکه در سر حمام بمشتریان لنگ و حوله و قطیفه ودیگر لوازم دهد. ◄ شاگرد حجره ٔ تجّار.

پادو. (اِ) (فرانسوی، اِ) روبان و نوار ممزوج از پنبه و ابریشم .

پادو. (اِخ ) موضعی به چهارفرسنگی مشرق و شمال فتح آباد.