پارس

( اِ.) نام قوم ایرانی و محل سکونت ایشان در جنوب ایران.<br>

[ تر. ] (اِصت.) آواز سگ، عوعو.

( اِ.) نام قوم ایرانی و محل سکونت ایشان در جنوب ایران.

پارس . [رُ ] (اِخ ) جزیره ای از گنگبار سیکلاد بجنوب دِلس و بدانجا مرمرهای سفید و زیبای مشهور بوده است . مولد آرشیلوک . صاحب ٧٧٠٠ تن سکنه و عاصمه ٔ آن به همین نام دارای ٢٧٠٠ تن سکنه است .

پارس . (اِخ ) صورتی دیگر از کلمه ٔ فارس است . منسوب به قوم پارس َ از قبایل آریائی ایران . و سپس این کلمه بر تمام مملکت ایران اطلاق شده است برای تاریخ پارس رجوع به کلمه ٔ فارس شود : چنان بد که در پارس یکروز تخت نهادند زیر گل افشان درخت . فردوسی . و بوعل سیمجور میخواست که از گرگان سوی پارس و کرمان رود و آن ولایت بگیرد که هوای گرگان بد بود. (تاریخ بیهقی ). عامل به فرمان او [ بزرجمهر ] را بفرستاد و خبر در پارس افتاد که بازداشته رافردا بخواهند برد. (تاریخ بیهقی ). و چون بلاد عراق و پارس بدست لشکر اسلام فتح شد... (کلیله و دمنه ). چنین گوید برزویه ٔ طبیب مقدم اطبای پارس . (کلیله و دمنه ).تا آنرا بحیله ها از دیار هند به مملکت پارس آوردند.(کلیله و دمنه ). اقلیم پارس را غم از آسیب دهر نیست تا بر سرش بود چو توئی سایه ٔ خدا. سعدی . شمس رضی ز سوی سجستان رسید باز دیده حدود پارس و مکران رسید باز. ابوبکر احمد الجامجی .

پارس . (اِخ ) نام پسر پهلوبن سام که گویند اصطخر بناکرده ٔ اوست . (برهان ).

ایران‌زمین، ایران، فارس عوعو، واق‌واق، هفهف پوزپلنگ

نام مردانه