پاره کار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاره کار. [ رَ / رِ ] (ص مرکب ) محبوب شوخ و شنگ . دربرهان بهمین معنی آمده، بر وزن لاله زار بی شاهدی و صاحب فرهنگ رشیدی شاهد ذیل را آورده است : چو شاپور آمد اندر چاره ٔ کار دلم را پاره کرد آن پاره ٔکار. نظامی . و پیداست که پاره ٔ کار را باید به اضافه خواند نه بر وزن لاله زار.