پاشویه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاشویه . [ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) آب گرم خالص یا مخلوط بخردل و نمک و غیره که پای بیمار بدان شویند. ◄ دیواره ٔ حوض . ◄ آب روِ گرداگرد حوض . ♦ پاشویه کردن ؛ شستن پای بیمار با آب گرم مخلوط به نمک یا خردل و امثال آن تا حرارت و تبِش او کم شود.