پاله آریوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاله آریوس . [ ل ِ ] (اِخ ) (آنتونیو دالاّ پاگلیا...) از شعرای لاتین جدید. مولد به آغاز قرن شانزدهم در وِرُلی از اعمال روم و او در ١٥٧٠م .٩٧٧/ هَ . ق . در روم مصلوب گردید. وی خود را از طرفداران تجدد معرفی کرد و از ١٥٤٢م . همواره مورد تعقیب و بازجوئی بود. در سال ١٥٤٦م .در لوک بعنوان استاد علم فصاحت و بلاغت پذیرفته شد ودر سال ١٥٥٥م . به میلان رفت و از نو متهم گردید و به روم خوانده شد و محکوم بقتل گشت . منظومه ای بنام (دِآنی موروم ایمورتالیتاته لیبری ترس ) که بسال ١٥٣٦ سروده شده شهرتی بسزا دارد.