پانتلاریا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پانتلاریا. [ ت ِ ل لا ] (اِخ ) یا پانتلریا . جزیره ای متعلق به ایتالیا میان سیسیل و تونس . اراضی آن آتش فشانی است به مساحت ١٠٠ هزارگزمربع. با ٧٢٠٠ تن سکنه و مرتفعترین نقاط آن منت گراند ٨٣٦ گز ارتفاع دارد. کوههای آن مستور از جنگل و درختان انگور و میوه دار است و بر دامنه ها مراتعی خصیب باشد و آب شیرین در آن نایابست .