پاندین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاندین . [ ی ُ ] (اِخ ) در اساطیر یونانی پادشاه داستانی آتن، پدر اِرِکتِه و پرُکنِه و فیل ُمِل .
پاندین . [ ی ُ ] (اِخ ) در اساطیر یونانی پادشاه آتن، پسر سِک رُپس و لیک پسر اوست که سرزمین لیکیه بدو منسوب است . رجوع به ایران باستان ج ١ صفحه ٔ ٧٤١ شود.