پاچیله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاچیله . [ ل َ /ل ِ ] (اِ مرکب ) پاچله . پاافزار. پوزار : برون کن پای از این پاچیله ٔ تنگ که کفش تنگ دارد پای را لنگ . نظامی . در درون کعبه رسم قبله نیست چه غم ار غواص را پاچیله نیست . مولوی . ◄ نوعی از کفش مانند غربال کوچک که کوفتن برف را پیادگان بر پای بندند و برف بدان کوبند تا مردم قافله و لشکریان به آسانی گذرند.