پاک طبع

پاک طبع. [ طَ ] (ص مرکب ) پاک سرشت . پاک نهاد : خواجه ٔ سیّد ستوده هنر خواجه ٔ پاک طبع پاکنژاد. فرخی . ای نیکنام ای نیکخوی ای نیکدل ای نیکروی ای پاک اصل ای پاکرای ای پاک طبع ای پاکدین . فرخی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی