پاکیزه چهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاکیزه چهر. [ زَ / زِ چ ِ ] (ص مرکب ) زیبا. نیکروی . پاکیزه روی . نکومنظر. صبیح المنظر : که پاکیزه چهر است و پاکیزه تن ستوده به هر شهر و هر انجمن . فردوسی (شاهنامه ج ١ ص ٣٤٢).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاکیزه چهر. [ زَ / زِ چ ِ ] (ص مرکب ) زیبا. نیکروی . پاکیزه روی . نکومنظر. صبیح المنظر : که پاکیزه چهر است و پاکیزه تن ستوده به هر شهر و هر انجمن . فردوسی (شاهنامه ج ١ ص ٣٤٢).