پاگانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاگانی . (اِخ ) نام خاندانی ایتالیائیست که از آن دوده نقاشان بزرگ برخاسته و از جمله ونسنزو پاگانی مولد او در مونت روبیانو دراواخر مائه ٔ پانزدهم میلادی بود و در حدود سال ١٥٢٩م .٩٣٥/ هَ . ق . بنقاشی اشتغال داشت . پسر و شاگرد لاتانزیو پاگانی که بسال ١٥٥٣م .٩٦٠/ هَ . ق . در پروز شهرت و مقامی داشت و گاسپاردو پاگانی که بسال ١٥٤٣م . مشغول کار نقاشی بود و فرانسسکو پاگانی که مولد او در حدود سال ١٥٣١م .٩٣٧/ هَ . ق . در فلورانس و وفات در سنه ٔ ١٥٦١م .٩٦٨/ هَ . ق . بوده است و گرگوری پاگانی پسر فرانسسکو که مولد او بسال ١٥٥٨م . (٩٦٥ هَ . ق .) در فلورانس و وفات در سنه ٔ ١٦٠٥م . (١٠١٣ هَ . ق .) بوده است . وی از بهترین هنرمندان فلورانس در اواخر قرن شانزدهم است . و از مهمترین پرده های نقاشی او یکی نیایش مغان در کلیسای کارمین و دیگر لوط و دختران وی در قصر پیتی و دیگر حضرت مریم و عیسی صغیر و چند تن از مقدسین در دِرسد و جز آن . دیگر از آنان پااُل ُ پاگانی مولد او در والسلدا از اعمال دوک نشین میلان بسال ١٦٦١م .١٠٧١/ هَ . ق . و وفات در لمباردی بسال ١٧١٦م .١١٢٨/ هَ . ق . بوده است .
پاگانی . (اِخ ) شهری به ایتالیا در ایالت سالرن دارای ١٣٣٣٠ تن سکنه و صنایع ابریشم و مدفن قدّیس آلفونس دولیگوری در کلیسای این شهر است .