پاگان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاگان . (اِخ ) بلز فرانسوآ دُ. معروف به کنت دُ مروِی ّ مهندس نظامی فرانسوی . مولد بسال ١٦٠٤م .١٠١٢/ هَ . ق . در آوینیون و وفات در سنه ٔ ١٦٦٥م . (١٠٧٥ هَ . ق .)بپاریس . وی از اخلاف خاندانی از پاتریسی هاست که در ناپل میزیستند و او خود به صنعت اسلحه سازی پرداخت و در محاصره ٔ مونتبان بسال ١٦٢١م .١٠٣٠/ هَ . ق . از یک چشم نابینا شد و در جنگ گردنه ٔ سوزو در محاصره ٔ نانسی بسال ١٦٣٣م .١٠٤٢/ هَ . ق . با اعمال شجاعانه ٔ خویش مشهور گشت در ١٦٤٤م .١٠٥٣/ هَ . ق . در پرتقال بمنصب سرتیپی ارتقا یافت و پس از چندی بپاریس بازگشت و بمطالعه ٔ ریاضیات و جغرافیا و تاریخ پرداخت . نام وی به نوعی از استحکامات داده شده است که در کتاب خویش موسوم به رساله ٔ استحکامات مؤلَّف بسال ١٦٤٦م ./ ١٠٥٥ هَ . ق . بدان اشاره کرده است .