پاگاه

پاگاه . [ ه ْ ] (اِ مرکب ) جایگاه اسبان (مرکب از پا و گاه بمعنی جای ) اصطبل . پایگاه . آخور. و در تداول امروزین طویله . ◄ حضیض : گر ستاره بر براق همتش اوج خواهد اوج او پاگاه باد. ابوالفرج رونی . ◄ مخفف پایه گاه بمعنی قدر و مرتبه و منصب . (غیاث اللغات ).