پایسته
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(یِ تِ) (ص مف.) پاینده، دایم، باقی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(یِ تِ) (ص مف.) پاینده، دایم، باقی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پایسته . [ ی ِ ت َ / ت ِ ] (ن مف ) بقا کرده و پاینده و دائمی را گویند. (برهان ). باقی . دائم . پیوسته : پایسته چون بود پسرا دنیا چون نیست او نشسته و پابسته . ناصرخسرو.