پایمال

پایمال . (ن مف مرکب ) لگدکوب . پی خسته . مَدعوس . پی سپر. خراب . (غیاث اللغات ) نیست و نابود : سواران همی گشته بی توش و هال پیاده زپیلان شده پایمال . اسدی . چه کرده ام که مرا پایمال غم کردی چه اوفتاد که دست جفا برآوردی . خاقانی . ◄ پائین پای . صف نعال : تارک گردونت اندر پایمال ابلق ایامت اندر پایگاه . انوری . ♦ پایمال کردن ؛ سپردن زیر پای . پاسپر کردن . پی سپر کردن . پی خسته کردن . لگدکوب کردن . له کردن در زیر پای . پامال کردن . توطؤ. توطئه . تکتکه . بسا نام نیکوی پنجاه سال که یک کار زشتش کند پایمال . سعدی . ♦ امثال : زور حق را پایمال کند ؛ الحکم لمن غلب . فرمان چیره راست .