پایندگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پایندگی . [ ی َ دَ / دِ ] (حامص ) خُلُود. بقاء. ابدیّت . دوام . دیمومت . قیام . (مهذب الاسماء) : دانی که پسر باشد پایندگی تن گیتی چو تن است او بمثل همچو سرآمد در خانه نشاید شدن الا بره در در خانه ٔ اقبال و سعادت چو درآمد. قطران . آزمودم مرگ من در زندگیست چون رهم زین زندگی پایندگیست . مولوی . ◄ قیمومت .