پایژه

پایژه . [ ی ِ ژَ / ژِ ] (اِ مصغر) پایزه . ریسمان دامن خیمه و سراپرده که بمیخ بندند و بر زمین استوار کنند. پاچه بند. ◄ چیزی که عنان را بدان بندند. (برهان ). چیزی که عنان بدان استوار کنند. (رشیدی ).

پایژه . [ ژَ / ژِ ] (اِ) پایزه . بزبان مغول سکه ای که مغول بحکام میدادند و آن سکه ای بود که برای امرای کلان بصورت شیر و برای وسط صورت دیگر و برای فروتر از آن صورت دیگر می ساختند. چون کسی را میفرستادند در حضور خود سکه را فراخور مرتبه ٔ او میزدند و بدو می سپردند و بعد از عزل بازپس میگرفتند تا به تلبیس بار دیگر بر کسی حکم نکنند چنانکه در حبیب السیر مسطور است . (فرهنگ رشیدی ). و رجوع به پایزه ... شود.