پخس
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(پَ)۱ - (اِمص.) ضعیف شدن. ۲- رنجور و غمگین شدن. ۳- (ص.)پژمرده. ۴- ناقص.
(پَ) (اِ.) عشوه، ناز، خرام.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(پَ)۱ - (اِمص.) ضعیف شدن. ۲- رنجور و غمگین شدن. ۳- (ص.)پژمرده. ۴- ناقص.
(پَ) (اِ.) عشوه، ناز، خرام.