پدرمرده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پدرمرده . [ پ ِ دَ م ُ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) یتیم از پدر : گر از کارداران بود رنج نیز که خواهند هم از پدرمرده چیز. فردوسی . پدرمرده را سایه بر سر فکن غبارش بیفشان و خارش بکن . سعدی . ◄ بدبخت .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پدرمرده . [ پ ِ دَ م ُ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) یتیم از پدر : گر از کارداران بود رنج نیز که خواهند هم از پدرمرده چیز. فردوسی . پدرمرده را سایه بر سر فکن غبارش بیفشان و خارش بکن . سعدی . ◄ بدبخت .