پدماسامبهاوا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پدماسامبهاوا. [ پ َ ] (اِخ ) از روحانیان بودائی که بقرن هشتم میلادی در ناحیه ٔ اودیانا که امروز دردستان نامند، ولادت یافت و بر طریقه ٔ یوگاچاریا ازمذاهب تنترائی میرفت . پادشاه تبت موسوم به تیسرنگ دتسان (از ٧٢٣ تا ٧٣٦ م .) وی را به تبت خواند و او طریقه ٔ عرفانی باطلی از بودائی در این کشور انتشار داد. وی در میان اهل تبت جزوخدایان درآمده و بمنزله بودای دوم پرستیده میشود.