پرانیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پرانیدن . [ پ َ دَ ] (مص ) مطایرَه . (زوزنی ) تطییر. اِطارَه . (تاج المصادر بیهقی ). پراندن . پرواز دادن . اِستطارَه . تذریة. ◄ کنایه از تعریف کردن . (برهان ) (فرهنگ رشیدی ) : کهن ژنده ٔ خویش را می پرانم . ظهوری (از فرهنگ رشیدی ). ◄ انداختن . پرتاب کردن .