پردهان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پردهان . [ پ ُ دَ ] (ق مرکب ) ترجمه ٔ جمله ٔ عربی بملأفیه است : زان پشت روزگار قوی گشت و این سخن در روی روزگار بگویم به پر دهان . اثیر اخسیکتی (دیوان ص ٢٥٩). هی الدنیا تقول بملأفیه حذار حذار من فتکی و بطشی ٔ. (جهانگیری این کلمه را پروهان و با واو خوانده و از آن لغتی بمعنی آشکار ساخته است ).