پرستارزاده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پرستارزاده . [ پ َ رَس ْ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) دختر یا پسر از عبد و غلام و کنیز و اَمَه : بدانگه کجا مادرت را ز چین فرستاد خاقان به ایران زمین بخواهندگی من بدم پیشرو صدوشست مرد از دلیران گو پدرت آن شهنشاه با داد راست ز خاقان پرستارزاده نخواست مرا گفت جز دخت خاتون مخواه نزیبد پرستار هم خفت شاه . فردوسی . پرستارزاده نیاید بکار اگر چند باشد پدر شهریار. فردوسی .