پرهوده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پرهوده . [ پ َ دَ / دِ ] (ن مف ) جامه ای باشد که از تابش آتش رنگ بگرداند و نزدیک سوختن بود. جامه ٔ داغدار شده از تابش آتش . ◄ سخن لغو. سخن بیهوده .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پرهوده . [ پ َ دَ / دِ ] (ن مف ) جامه ای باشد که از تابش آتش رنگ بگرداند و نزدیک سوختن بود. جامه ٔ داغدار شده از تابش آتش . ◄ سخن لغو. سخن بیهوده .