پروتوژن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پروتوژن . [ پْرُ / پ ِ رُ ت ُ ژِ ] (اِخ ) نقاش و حجار یونان قدیم . مولد وی به کاریه در حدود ٣٦٠ ق .م . و وفات در حدود ٣٠٠ ق .م . او مدتی گمنام و تنگدست در رودس میزیست پس از آنکه کارش اندک رونقی یافت به اثینه رفت و آنجا به نقاشی و حجاری پرداخت . وی بغایت کندکار بود چنانکه معروفترین پرده ٔ نقاشی خود موسوم به یالیسوس را پس از هفت سال بپایان برد.